قدم میزنم در یقینم هنوز                            کنار دلم می نشینم هنوز

من از سمت زخم غروب آمدم                      سواری که بر روی زینم هنوز

ببین راه جوی شبان تواند                            دو تا مشعل آستینم هنوز        

اگر چه تو را بارها مرده ام                             تو آنی که بر میگزینم هنوز

مرا از حدود نگاهت مران                               که من اهل این سرزمینم هنوز

تو را ای بهاری ترین شکل عشق!                  در آینه می آفرینم هنوز

|+| نوشته شده توسط محمد رضا در چهارشنبه 1384/09/09 | موضوع: قطعه های ادبی